Paar Grote Bronzen Sierurnen, Jean-Désiré Ringel d'Illzach

Jean-Désiré Ringel d’Illzach (1847-1916) werd geboren in Illzach in Elsas-Lotharingen in 1847. Reeds op vijftienjarige leeftijd verhuisde hij naar Parijs om muziek en kunsten te gaan studeren. Hij studeerde beeldhouwkunst bij Julius Hähnel in Dresden en werkte daarna in de studios van François Jouffroy en Alexander Falguière aan de school voor Schone Kunsten (École des Beaux-Arts). Na een minder succesvolle periode in Parijs keerde hij in 1865 terug naar de Elsas om zich te vestigen als musicus. In 1870, toen Ringel drieentwintig jaar was, werd Elsas-Lotharingen ingelijfd bij Duitsland als onderdeel van de genoegdoening voor de overwinning in Frans-Pruisische oorlog. Om zijn Franse oorsprong te benadrukken voegde Ringel de naam van zijn geboorteplaats Illzach toe aan zijn achternaam.

In 1877 reisde Ringel naar Italië. Daar maakte hij een reeks schetsen die de grote invloed van de klassieken en de Renaissance op zijn werk benadrukken. Details uit deze schetsen komen steeds terug in zijn driedimensionale werken, zoals klassieke vormen en ornamenten.

De vorm en uitvoering van deze vazen zijn een uitgelezen voorbeeld van deze vormentaal. De urn met gecanneleerde, getordeerde handvatten is rechtstreeks gebaseerd op een voluut krater uit Pompeï die door de kunstenaar is geschetst tijdens een bezoek aan het Archeologisch Museum van Napels in 1877. Een krater (van het Grieks kerannumi – mengen ) is een klassieke vorm mengvat. De decoraties met classicistische details is geïnspireerd op de indrukken die Ringel opdeed in Italië. De fries tussen de voluptueuze oren is gedecoreerd met krijgers op strijdwagens. De decoratie op de romp is geïnspireerd op “De Triomf van Bacchus”. De voet is gedecoreerd met zee-creaturen, een voorbode van zijn latere fascinatie met bizarre en fantastische symbolistische thema’s en iconografieën.

Vermoedelijk is het ontwerp van deze vazen reeds kort na Ringels bezoek aan Italië tot stand gekomen. De urnen zijn gegoten bij Casse & Delpy in Parijs. In de collectie van het Getty Museum bevindt zich een latere bronzen voluut krater die voor het eerst werd getoond op de Wereldtentoonstelling van Parijs in 1889.

Signatuur: Ringer Napoli Casse & Delpy – Fondeurs.