P194 Harry Maas meisjes in de wei

Schitterend kleurrijk olieverf schilderij van kunstschilder Harry Maas uit Eindhoven bekend van zijn, soms ondeugende naakt, schilderijen met voorliefde van het vrouwelijk schoon. 

De schilder Harry Maas (1906-1982) of voluit Harry Frans Hubert Maas kreeg als jongen tekenlessen en sluit zich op latere leeftijd aan bij verschillende kunstkringen. Eén daarvan is de Eindhovensche Schetsclub waar onder andere naaktmodellen worden getekend. Harry Maas z’n werken zijn regelmatig op exposities en tentoonstellingen van de verenigingen te zien, evenals op landelijke tentoonstellingen. Vanaf de jaren ’50 exposeert Harry Maas weinig, zijn schilderijen verkoopt hij via verschillende kunsthandelaren.’Tot het werk van Harry Maas behoren verschillende portretten, naakten, stadsgezichten en enkele landschappen.

In 1940 wordt hij met andere Eindhovenaren lid van de Bredasche Kunstkring, met welke kring hij ook enkele keren exposeert. Op de landelijke tentoonstellingen Onze kunst van heden (Amsterdam 1939) en Kunst in Vrijheid (Amsterdam 1945) is hij met werk vertegenwoordigd. Na de Tweede Wereldoorlog doet hij als lid van Kunstkring De Kempen mee aan de beeldende kunsttentoonstellingen en de laatste van de Eindhovense Schetsclub bij Pijnenborg in 1949. Daarna is hij “wars” van exposeren, omdat hij geen werk op voorraad zou hebben. Veel verkoopt hij via de kunsthandels Roelofs in Amsterdam en Beckers in Eindhoven. Een meer voor de hand liggende reden is, dat andere opvattingen in de kunst zich aandienen en er in recensies meer kritiek op zijn werk doorklinkt, waarbij het feit dat hij bij het bombardement op 6 december 1942 één oog verloren heeft, heeft misschien zijn artistieke prestaties beïnvloed. Na de dood van zijn vader verhuist Harry van de Akkerstraat 23 naar de Ooistraat 25 en omstreeks 1970 betrekt hij een huis op de Kleine Berg 79. Hoewel de Schetsclub officieel in 1969 ter ziele gaat, blijft hij met een groepje vrienden, Kees Houtman, Jan Louwers, Karel Vermeeren en Sjef van der Voort, wekelijks naar model tekenen. In 1974 trouwt hij te Nijmegen met de jongere, naïeve kunstschilderes Netty (Antoinette Cecilia Catharina) Michels (1919-1995), die al jaren bij hem komt en hem helpt. Op 4 juni 1982 overlijdt Harry Maas in Eindhoven en wordt op het Catharinakerkhof begraven. In de jaren dertig krijgt Harry Maas bekendheid als tekenaar en als schilder van portretten en figuurstukken. Daarnaast maakt hij linosneden en begint te etsen. Zijn voorkeurmodel – en grote liefde – is Jeanne (Adriana Maria) van den Bogaard (1913-2003). De liefde is niet wederzijds maar toch blijven ze altijd met elkaar bevriend evenals met haar tweelingzus Mary (Maria Adriana) van den Bogaard. In de oorlogsperiode heeft Harry veel stillevens gepenseeld. Omstreeks 1950 ontstaan er naar aanleiding van reizen naar Engeland en Parijs veel stadsgezichten en landschappen. Zijn passie voor locomotieven en stoomtrams krijgt in zijn oeuvre een vaste plaats, al dan niet gestoffeerd met modieus geklede, bevallige (school)meisjes. Het vrouwelijk – half gekleed of pikant – naakt loopt als een rode draad door zijn werk en de talloze, uitgewerkte naakten in olieverf, aquarel, zwart of rood krijt en de vlugge kwartierschetsen van voor hem poserende meisjes hebben Harry Maas zijn reputatie gegeven. Toch heeft dit soort erotisch getint werk de aandacht enigszins afgeleid van zijn werkelijke kunstenaarschap en kwaliteiten (bron: Museum Kempenland).

Harrie Maas heeft van jongs af aan een passie voor tekenen en schilderen. In Roermond krijgt hij zijn eerste lessen bij M.G. Hölscher en in Nijmegen bij Anton Kloosterhuis. Na de verhuizing van de Fam. in juli 1931 naar Eindhoven ontwikkelt hij zichzelf verder en trekt zich op aan de kunst- broeders bij de Eindhovense Schetsclub. Van deze club is hij tientallen jaren de drijvende kracht. Na 1950 exposeert hij nauwelijks meer. Hij heeft inmiddels een kring van bewonderaars opgebouwd en via vaste kunsthandels vindt zijn werk de weg naar kopers. In 1974 treedt hij te Nijmegen in het huwelijk met Netty Michels, die met haar verhalende doekjes in een naïeve schildertrant succes heeft. In de jaren dertig krijgt Harry Maas bekendheid als tekenaar en schilder van portretten en figuurstukken. Daarnaast maakt hij linosneden en begint te etsen. Rondom de oorlogsperiode heeft hij veel (bloem)stillevens gepenseeld. Omstreeks 1950 ontstaan er naar aanleiding van reizen naar Engeland en Frankrijk veel stadsgezichten en landschappen. Zijn passie voor treinen krijgt in zijn oeuvre een vaste plaats, waarbij hij vaak op nostalgische beelden teruggrijpt en voor de stoffering evenals in zijn stadsgezichten kiest voor modieus geklede, bevallige meisjes. Het vrouwelijk schoon half gekleed of pikant naakt loopt als een rode draad door zijn werk en de talloze, uitgewerkte of schetsmatige naakten van voor hem poserende meisjes hebben hem grote bekendheid gegeven.

Literatuur: Harry Maas "Schilder van het stadsleven en vrouwelijk schoon" Peter Thoben, Pieter Scheen.